خدایا این صحنه دیگر تبدیل به عکس شده هیچ چیزش عوض نمیشود یک هفته است که همین جوری است .

به یاد خواب خود افتاد. خدایا علی چی میخواست دنبال چی بود؟کجا می خواست بره ؟ انگار خودش هم بیقرار بود. پرستاری جلو اومد سلام باز هم چشمهای خیس مریم !

حالتون خوبه ؟ چه سوالی حال این بنده خدا معلومه!

دیشب یه بار مریض دچار ایست قلبی شد اما با کمک شوک برگشت

دیشب! خواب! رفتن! ایست قلبی ! گمشده علی!

خدایا اینجا چه خبره ؟علی میخواد بره! اره می خواد از این دنیا بره ولی بدون یک چیزی راهش نمیدهند ! اون چیه ! چه تعلقی علی را باز گردونده! 

نه! نکنه علی منتظره رضایت و دل کندن منه  . نه علی خواهش میکنم این را از من نخواه همه این مدت گفتم خدایا راضیم به رضای تو اما ته دلم رضای خدا را در برگشت تو دیدم از من نخواه که به رفتنت رضایت بدم ! خیلی بی رحمی ! این چه در خواستیه که از من داری ؟

قطره اشکی که کاملا چشمها را تار کرده بود راه خودش را از کنار چشم باز کرد و به پایین غلتید و دوباره صحنه تکراری پیدا شد.

علی جانم سلام کجا بودی ؟ حالت خوب شده دیگه؟نمی دونی به ما چه گذشت! چیه چرا ناراحتی دنبال چیزی میگردی ؟ کی از بیمارستان اومدی؟

سلا مریم خوبم اره بهترم چقدر پیر شدی! دنبال یه چیزی میگردم باید پیداش کنم و زود برم اگه نباشه راهم نمیدند.

چی را پیدا کنی؟ کجا بری؟ چقدر نگرانی ؟ ولش کنم بیا پیشم بشین کارت دارم!خوب بگو چیه من هم بگردم؟کجا گذاشته بودی ؟ مطمئنی توی خونه است!

نه !من خودم باید پیدا کنم اره توی خونه است و توی همین اطاقه باید برم دیر شد.

زینگگگگگگ

صدای زنگ ساعت بود که خواب را از چشمهاش بیرون کشید و غم و غصه ها را به دلش برگردوند

هنوز طعم خوش لحظات با علی بودن و با اون حرف زدن زیر دندانش بود

باید دوباره میرفت پله های بیمارستان و شیشه اطاق مراقبتهای ویژه و تخت شماره سه انتظارش را میکشید